“Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri’nin 1 Aralık 2006 tarihli raporuyla BM Güvenlik Konseyi’ne yapmış olduğu tavsiye doğrultusunda Kıbrıs’taki BM Barış Gücü (BMBG)’nün görev süresi, Güvenlik Konseyi’nin 15 Aralık 2006 tarihinde kabul ettiği 1728 sayılı kararla altı ay daha uzatılmıştır.

Söz konusu kararda, BMBG’nin görev süresinin sözde ‘Kıbrıs Hükümeti’nin rızası çerçevesinde uzatılmakta olduğu kaydedilmektedir. Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin (GKRY) 1963 yılından bu yana Ada’nın sadece güneyinde hükümran olduğunu ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni temsil etmediğini ısrarla BM dahil tüm ilgili tarafların dikkatine getirmemize rağmen, Kıbrıs Rum yönetiminden yine ‘Hükümet’ olarak bahsedilmesi kabul edilemezdir.

--“EŞİTLİK İLKESİ ÇİĞNENDİ…”--

Barış Gücü operasyonlarının görevlerini başarı ile yürütebilmeleri için ilgili tüm tarafların rızalarının alınması ve operasyonların taraflarla işbirliği halinde gerçekleştirilmesi kabul görmüş bir ilkedir. Ne var ki

BMBG’nin Kıbrıs’ta faaliyet gösterebilmesi için iki eşit siyasi tarafın rıza ve onayına ihtiyaç duyulduğu ilkesi gözardı edilerek, kararda sadece GKRY’nin onayına atıf yapılmakta ve eşitlik ilkesi çiğnenmektedir.

Kararda, Kıbrıs sorununa kapsamlı ve kalıcı bir çözümün bulunmasında BM’nin merkezi rolüne değinilmektedir. Tabiatıyla sorunun BM çatısı altında çözülmesi gerekliliğinin daha açık bir dille ortaya konulması Kıbrıs Türk tarafının dileğidir. Bununla birlikte kararda 8 Temmuz mutabakatının zaman kaybetmeden uygulamaya konulması ve Kıbrıs’ta kapsamlı çözüme iki kesimlilik ve siyasi eşitlik temelinde varılması gerekliliğinin vurgulanması olumlu değerlendirilmektedir.

“MOTİVE EDİLMESİ GEREKEN TARAF RUM TARAFI…”--

Ancak, mutabakatın iki taraf arasındaki güvensizlik nedeniyle hayata geçirilemediği savunularak, Rum tarafının sorumluluğu hafifletilmektedir. Böylelikle, Rum tarafının Kıbrıs sorununu Türkiye-AB üyelik müzakereleri çerçevesinde tek taraflı tavizler elde etmeye çalışmakla BM sürecinde sebep olduğu tıkanıklık da göz ardı edilmektedir. Kıbrıs Türk tarafı, 8 Temmuz mutabakatının zaman kaybetmeden uygulanması ve BM Genel Sekreteri’nin iyi niyet misyonu çerçevesinde yürütülecek özlü müzakereler aracılığıyla Kıbrıs sorununa kapsamlı bir çözüm bulunması hedefine bağlı olduğunu her fırsatta kanıtlamıştır. Bu gerçekler ışığında, içinde bulunulan aşamada sürecin başarıyla tamamlanabilmesi için çağrıda bulunulması ve bu yönde motive edilmesi gereken tarafın Kıbrıs Rum tarafı olduğu açıktır.

Bilindiği üzere, Genel Sekreter referandumların ardından yayınladığı 28 Mayıs 2004 tarihli raporunda Kıbrıs Türk tarafının tecridinin haksızlığına değinmekte ve bu tecridin sona erdirilmesi yönünde uluslararası camiaya çağrıda bulunmaktadır. BM Güvenlik Konseyi bu rapordaki çağrıyı destekler bir kararı, Rum tarafının engellemeleri neticesinde bugüne kadar üretememiştir. Annan, 1 Aralık 2006 tarihli raporunda da, 28 Mayıs 2004 tarihli raporuna atıfta bulunmakta ve tecridin kaldırılmasına yönelik çağrısını yinelemektedir. BM Genel Sekreteri’nin Kıbrıs Türkünün maruz kaldığı izolasyonların sona erdirilmesine yönelik ısrarla yapmakta olduğu çağrının BM Güvenlik Konseyi kararına yansıtılmaması kabul edilemez bir yaklaşımdır. Rum tarafının tüm olumsuz tutum ve politikalarına karşın, Kıbrıs Türk tarafı olarak kararlılıkla sürdürmekte olduğumuz çözüm yanlısı tutum ışığında, BM Güvenlik Konseyi’nin Kıbrıs Türkünün tecridinin sona erdirilmesine yönelik daha kararlı ve etkin bir tutum benimsemesini talep etmek en doğal hakkımızdır.